het proberen stukmaken van een fragiele, eerlijke en open jongere

Wie mij kent, weet dat ik stil en bescheiden ben…

Als kind ging het leren me als een niks, ik had het precies allemaal al eens gehoord op de 1 of andere manier, alles was herkenbaar voor me… Niks nieuws onder de zon.

Ik genoot van het gemak waarmee ik door de school ging… Wat wel een gekend feit was: wie aan de top stond, als zogezegd “slimste”, werd zwaar uitgedaagd en benijd, zelfs gemeden.

Toen ik eigenlijk in de kunst en cultuur wou gaan, stuurde een “tante” mij naar een college. Van dag één stortte mijn ideaalbeeld van de wereld in…

Rond mijn 16e jaar begon ik acné te krijgen, een huidartse uit Aalst dwong me Roaccutane van Roche te nemen. Wie hierover zoekt, vond rond het jaar 2000 genoeg zelfmoorden van die jongeren in het VK en VSA. In Vlaanderen werd dit in de doofpot gestopt.

Algauw kreeg ik écht slechte vrienden die het fout met me voorhadden en profiteerden van mijn eerder teruggehouden persoon, mijn naïviteit. Ik werd op een reis door een Koreaanse gedrogeerd in een club, dit ben ik nooit meer te boven gekomen… de arts thuis dacht dat ik een tropische ziekte had, dit bleek echter het slechtste van het slechtste drogeermiddel te zijn.

Na ellendige eenzame jaren ben ik letterlijk naar Londen gevlucht, in de hoop een nieuw leven te beginnen, weg van die ellendige Vlamingen, toch al die die ik gekend had…

Algauw merkte ik een vrijheid, maar dit draaide al snel om in minder eten, minder slapen, een proces dat al gaande was van mijn depressie door Roaccutane… Ik voelde mij plots “lichter”, niks meer, niks minder…

Maar toen in handen gekomen van een “arts” die me sindsdien jaren aan een stuk is blijven belagen en treiteren en letterlijk pesten en kleineren.

Zijn voorgestelde “behandelingen” waren een échte kwelling van geest en lichaam, je neuronen beginnen anders te werken in je brein, je lichaam zelf regaeert er compleet anders op, je hormonen zijn compleet weg of verstoord… Een ware aanval op je persoon.

In een notendop, hij heeft me mee in de mallemolen genomen van mensen die misschien wél een beetje echt gek waren… Ik kan momenten levendig herinneren… en jij was dan die ingehouden jongen, die eens wat vertelde over jezelf, je geloof, je dromen en wensen.

Dit deed hem allemaal niks, hij baadt in luxe en geld, wordt beschermd door de overheid en mede maffia advocaten… Een hele troep die denkt “boven” de mensen te staan.

Wat ik hier allemaal ondervonden heb, is te erg voor woorden, maar het hierbij laten, doe ik niet.

About stinus07

made fragile by others, but oh-so-strong
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s